جناب وزیر ارشاد ، نیاز به گسترش طنز را در جامعه گوشزد کرد و قول حمایت از موقعیت طنز را به اصحابِ جامعه طنزپرداز کشور نوید داد.
  با اوضاع فعلی طنز و برداشت های مختلف از این معنا چه در نزد کاسبان هنری و چه در مخیلهٔ مسئولین مربوطه ، یک و شاید حتی چندین سوال به خاطر خطیر بنده و دیگر کسانی که دردمند در این حوزه هستند ، خطور خواهد نمود .
  جناب آقای اسماعیلی در بیانات خود ، طنز گل آقا را بعنوان شاخص و نمونه فحوایی خودشان از مقوله طنز در(حد کلام) بیان کردند ولی آنچه امروزه در ساحت و گستره طنز (در عمل) اتفاق می افتد ، چیزی دیگر است .
  طنز از گونه های فاخر ادبی ، هنری و دارای سرشتی انتقادی و آخرین مرحله تکاملیِ نقد است .
  جلوه نهایی طنز ، تلخند آن است که تا مرحله گروتسک پیش می رود و این بار اشک مخاطب را میان خنده های پنهان ش در می آورد .
  جناب اسماعیلی حتما و بلاشک معنا و مفهوم طنز را می شناسند و آن را از مقوله های کمدی ، فکاهه ، مسخره ، خبثیات ، ریشخند ، متلک ، تخطئه و تخریب اقوام و اشخاص و کلمات بی ادبانه و حتی گفتار رکیک ، تمیز می دهند ولی این روزها آنچه که در محصولِ کاسبان هنری مشاهده می شود نه تنها طنز نمی باشد ، بلکه فاصله زیادی است که با کمدی ، فکاهی و ...گرفته و از هجو و هزل هم عبور کرده و بیشتر به شوخی های سخیف تنبانی نزدیک شده است و از کلمات مشترک در حوزه ی ادبیات زیر شکمی استفاده و باعث خنده مخاطب می گردد و جالب اینکه ، مخاطب غافل از این است که یواشکی دست در جیبش کرده اند ، جیفهٔ دنیایی و روزیِ چند میلیاردی خودشان و عوامل اجرایی را ، بدون اطلاع وی و دیگران از جیب آنها کِش رفته اند که تا اینجا ظاهراً مسئله مهمی نیست .
  مشکل از آنجا شروع می شود که مخاطبِ غافل از همه جا ، با این ادبیات تنها می شود و در کنکاش دست یافته هایش به پرتگاهی سقوط می کند که ظلمی فاحش را در حق او رقم می‌زند .
  جناب آقای وزیر محترم ارشاد ، اینکه فرموده اید  (جامعه به گسترش طنز ، نیاز دارد) حرف جدیدی نیست ، بزرگان و ادیبانِ همه اقوام و تمام ملل جهان بر این باور بوده و هستند و از قبل از میلاد تا صوراسرافیل در آن دمیده می شود .
  اما نکته مهم تمیز دادن مقوله طنز و نحوه‌ ی برخورد با آن و مقایسه اش با پدیده های کنونیِ تحت عنوان طنز ، در آثار مورد حمایت فعلی وزارت مطبوعه جنابعالی است .
  اگر نظرتان ، واقعأ ، طنز گل آقایی است که پهلو به نوشته های دهخدا ، عبید زاکانی و جناب سعدی می زند که در حال حاضر هیچ شمه ای از آن در هیچ کدام از آثارِ جوامع هنری ، اعم از سینما ، نمایش ، ادبیات و مطبوعات دیده نمی شود و اگر طنز مورد نظر شما ، در تراز محصولات هنری گونه ای است که در حال حاضر تحت مجوز و حمایت همکاران محترم آن وزارتخانه صرفا برای تأمین منافع فردی و کلانِ عده ای خاص ،  تولید ، اکران ، اجرا و پخش می‌شود.....

           ناگزیر

  وای اگر از پس امروز بود  فردایی..

احمد معین قفقازی

• نویسنده : یزدفردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا